Kategoria: Nauka, szkoła, zasady

OSIĄGNIĘCIE POZIOMU

Osiągnięcie tego poziomu musi być poprzedzone rozwinięciem wrażliwości na potrzeby psychiczne innych, chęcią ich odczuwania (najniższy poziom) oraz umiejętnością reagowania na nie. Ważna jest również umiejętność dialogowego porozumiewania się nauczycieli z uczniami, a także kształtowanie postawy niedyrektywnej (nakazującej przedstawić własny punkt widzenia jako ofertę myślową), wyrażającej się m.in. znajomością relacji między osobowością a zachowaniem, umiejętnością przewidywania konsekwencji przyjęcia określonych postaw oraz zdolnością do krytyki pojętej nie jako deprecjonowanie czegoś, lecz jako poszukiwanie ukrytych przesłanek cudzych i własnych poglądów, przekonań i zachowań.

Witam Cię serdecznie na moim blogu! Jest on w całości związany z techniką. Od rzeczy czysto teoretycznych, aż po praktykę! Mam nadzieję, że znajdziesz coś dla siebie w tym pisarskim zakątku 🙂

OSIĄGNIĘCIE WYSOKIEGO POZIOMU

Wymaga to osiągnięcia wysokiego poziomu kompetencji interpretacyjno-komunikacyjnych, niezbędnych dla prawidłowych relacji między nauczycielami, uczniami i ich rodzicami. Wydaje się również, że kompetencje te mogą posłużyć nauczycielowi do podtrzymania, a czasem wręcz przywrócenia właściwych relacji w procesie kształcenia między „ja” i „my”; dzięki nim będzie mógł wspomagać rozwój wychowanka, uczyć go prawidłowej samooceny, ale także rozwijać poczucie przy­należności do grupy, bycia członkiem określonej społeczności lokal­nej. Wymienione kompetencje powinny się pojawić jako komple­mentarne do obecnie modnych i silnie akcentowanych idei: wartości indywidualnych, rozwoju własnej osobowości, niezależności, wolno­ści.

Witam Cię serdecznie na moim blogu! Jest on w całości związany z techniką. Od rzeczy czysto teoretycznych, aż po praktykę! Mam nadzieję, że znajdziesz coś dla siebie w tym pisarskim zakątku 🙂

ZŁOŻONA KWESTIA KSZTAŁCENIA

Kompetencje interpretacyjno-komunikacyjne ułatwiają bowiem kierowanie naszej uwagi w stronę innych ludzi – a w każdym razie to umożliwiają.Złożona kwestia kształcenia kompetencji interpretacyjno- komunikacyjnych wymaga przypomnienia skomplikowanych mechani­zmów ich rozwoju. Nie można przekazać ich w taki sposób jak np. kompetencje informatyczno-medialne, czyli w sposób monologowy, który nie zakłada sytuacji rozmowy i polega na prezentacji metod i środków uchodzących za skuteczne narzędzie realizacji określonych celów. Kompetencje interpretacyjno-komunikacyjne wymagają pizeka- zu dialogowego, są bowiem czymś indywidualnym, osobistym i niepowtarzalnym.

Witam Cię serdecznie na moim blogu! Jest on w całości związany z techniką. Od rzeczy czysto teoretycznych, aż po praktykę! Mam nadzieję, że znajdziesz coś dla siebie w tym pisarskim zakątku 🙂

WYMAGANA ZMIANA

Zatem kompetencje te wymagają zmiany sposobu komunikowania się, a w celu wspomagania ich rozwoju należy ofero­wać przyszłym nauczycielom już podczas kształcenia w szkole wyższej poszukiwanie odpowiedzi na pytania w relacjach dialogowych, umożli­wiających rozwój samodzielnego myślenia. Należy zgodzić się ze zdaniem R. Kwaśnicy (1995), który twier­dzi, że kompetencje interpretacyjno-komunikacyjne zajmują nad­rzędną pozycję w zawodzie nauczycielskim. Ich prymat jest uzasad­niony swoistością tego zawodu, bez ich „zgody nie mogą być użyte kompetencje dotyczące projektowania (obmyślania programu) i organi­zowania przekazu (doboru metod, środków i warunków) informacji przedmiotowych, czyli wąsko pojętego nauczania.

Witam Cię serdecznie na moim blogu! Jest on w całości związany z techniką. Od rzeczy czysto teoretycznych, aż po praktykę! Mam nadzieję, że znajdziesz coś dla siebie w tym pisarskim zakątku 🙂